ANNE OLUNCA

78
Annelik,
bir tuhaf ruh hali, deliliğe yakın, normallikten uzak, aynı oranda anormalliğe de.. Anne olunca yürürken attığınız adımlardan, o uyurken yanındaysanız şayet aldığınız nefesin sesine kadar bebeğine kalibre edilmiş ve doğum öncesi sürümüyle alakası olmayan, uyurken bile ona programlı bir sistem haline geliyorsunuz farkında olmadan !

Abartı gibi mi geliyor ? Evet, başlarda bende öyle hissettim, durumu sıradanlaştırmak dururken hem kendi hemde etrafımızdaki herkesin gözüne sokmak neden ? Ama bu sizin elinizde değil, kontrolü karnınızdan kucağınıza konduğu an kaybediyorsunuz. O ana dek hiç tanımadığınız, muhtemelen herhangi bir örneğini gördüğünüzde, misal kendi anneniz bile olsa zaman zaman dalga geçtiğiniz bir insana dönüşmek aslında o kadar da dramatik değil. Hatta alıştıkça, eğlenceli bile gelebiliyor.

Şöyle ki, 26 aylık kızım, dışarıda, koca koca insanların dev adımları ve cüsseleri arasında, kendi minnacık gövdesi ve küçücük adımlarıyla yürümeye çalışırken bazen kendimi üst düzey bir devlet mensubunu yada mega starı korumaya çalışan, o yürürken etraftaki olası tüm tehlikeleri analiz edip ortadan kaldırmaya, yolu açmaya şüpheli şüpheli etrafta bi anormallik var mı diye bakmaya kendini kaptırmış bi koruma gibi davranırken buluyorum 😀 Fark edip, kendime koca bir destur çekmem uzun sürmüyor Allahtan 🙂

Zaman kötü, ortam berbat, hiç birimiz, hiçbir zaman ve mekanda güvende değiliz tamam ama ne zaman olduk ki zaten ? En büyük handikap, hadi şimdi kolunun altında, ya sonra ? Kurslar, Okullar, yeni arkadaşlar ve aktiviteler ? Oysa benim hep savunduğum düşünce, onu korumak yerine ona kendini korumasını öğretmekti. Sırf bu yüzden tanıdığım çoğu ebeveynin aksine o kırılmasın diye evin her tarafından kaldırılan süs eşyaları, yırtılma ihtimali yüksek kitaplar, dergiler, resimler, fotoğraflar bizde hep ortada ! Hatta geçen gün orta sehpanın üzerinde ki fenerle parmağında küçük bi olmuş. Anlattım, ondan gelebilecek zararlardan bahsettim, oyuncak olmadığından, kendini koruması gerektiğinden, artık büyüdüğünden ve daha da dikkatli olması gerektiğinden..

Peki bu kadar sakin, mantıklı ve doğru olduğuna inandığım şekilde davranırken ne ara ipler kaçıyor elimden ? Ne diye içimden süper kahraman çıkmış gibi davranıyorum ? O yazının en başında bahsettiğim tuhaf anne ruh hali mi duyguları mantığın önüne geçiren..

PROFESYONEL GÖRÜNÜMLÜ SEMPATİK HAMİLELİK

https://www.instagram.com/p/BCBTGm1uTUw/?taken-by=handesuleymanoglu

Hamilelik tamamen ayrı bi dünyaymış meğer, yaparım dediğim çoğu şey aklıma bile gelmezken, yapmam dediklerimi peşi sıra yaptım sanırım.. Misal evvel ezel heves ettiğim, hamilelik günlüğü tutup kitap yazma fikrim koca bi toz bulutu halinde uçtu gitti.. Bırak bilgisayarı açmayı, yataktan kalkamadığım, “ya ben daha kendime bakamıyorum, bebişime nasıl bakıcam” diye hayıflandığım bi dünya zaman oldu.. Onlarda uçtu gitti ayrı mesele ama, yataktan kalkamadığım zamanlarda fark ettim ki; kitap yazmak hak getire iki satır şey karalayamiycam..
Bende en azından başından beri yazmayı hayal ettiklerimi değil de, minik peryotlar halinde yaşadığım 9 ayı özetlemeye karar verdim.. Hamilelik süresine ait profesyonel bilgilere, sağlık sitelerinden kolayca ulaşabilirsiniz, ki bende böyle yaptım ama bunun yanında ne olup bittiğine dair daha sempatik detaylara da ihtiyacı oluyor insanın. Olmadığını fark ettiğim ve yazmaya karar verdiğim şey de bu oldu..
ve karşınızda benim, profesyonel görünümlü, sempatik yazım !

BİRİNCİ TRİMESTER / Birinci 3 aylık dönem için tık tık ;

PROFESYONEL GÖRÜNÜMLÜ SEMPATİK HAMİLELİK / BİRİNCİ TRİMESTER

İKİNCİ TRİMESTER / İkinci 3 aylık dönem için tık tık ;

PROFESYONEL GÖRÜNÜMLÜ SEMPATİK HAMİLELİK / İKİNCİ TRİMESTER

ÜÇÜNCÜ TRİMESTER / Üçüncü 3 aylık dönem için tık tık ;

PROFESYONEL GÖRÜNÜMLÜ SEMPATİK HAMİLELİK / ÜÇÜNCÜ TRİMESTER

Sevgilerimle ♥